حکمت193نهج البلاغه

حکمت 193راه به کار گرفتن قلب (اخلاقى، علمى، تربیتى)

وَ قَالَ [علیه السلام] إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالًا وَإِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ الْقَلْبَإِذَا أُکْرِهَ عَمِیَ .

و درود خدا بر او ، فرمود : دل ها را روى آوردن و پشت کردنى است ، پس دل ها راآنگاه به کار وا دارید که خواهشى دارند و روى آوردنى ، زیرا اگر دل را به اجبار بهکارى وا دارى کور مى گردد.

به نقل از : www.aviny.com         التماس دعا

دل ها ادباری دارند و اقبالی ،قبض و بسطی،پشت کردنی و روی آوردنی،آنگاه که پنجره ی دل به سوی حقیقت باز است باید خانه ی جان را به نسیم جانبخش حقسپرد ،در غیر این صورت ،موجب کدورت دل خواهد شد.یعنی هرگاه،دل خواستار خدا شد،خواستار ذکر اهل بیت شد،خواستار اعمال نیک شد،به سراغش برویم و از این فرصت الهی بهترین بهره را ببریم و اگر جان،کراهت داشت و پذیرا نبود،آنرا مجبور نکنیم.

/ 0 نظر / 7 بازدید