حکمت194نهج البلاغه

حکمت 194 ضرورت پرهیز از خشم و انتقام (اخلاقى، اجتماعى)

وَ کَانَ [علیه السلام] یَقُولُ مَتَى أَشْفِى غَیْظِى إِذَا غَضِبْتُأَحِینَ أَعْجِزُ عَنِ الِانْتِقَامِ فَیُقَالُ لِى لَوْ صَبَرْتَ أَمْ حِینَأَقْدِرُ عَلَیْهِ فَیُقَالُ لِى لَوْ عَفَوْتَ .

و درود خدا بر او ، فرمود : چون خشم گیرم ، کى آن را فرو نشانم ؟ در آن زمان کهقدرت انتقام ندارم ، که به من بگویند: " اگر صبر کنى بهتر است " یا آنگاه که قدرتانتقام دارم ؟ که به من بگویند " اگر عفو کنى خوب است ".

به نقل از : www.aviny.com         التماس دعا

خشم، گاه باید بروز یابد و گاه، فروخورده شود،آنگاه که برای خدا و در راه رضای حضرت حق باشد و از نظر او لازم باشد،باید بروز یابد و در غیر این صورت،خشم ،خشمی است شیطانی،نه رحمانی،و شهید آیة الله دستغب(رضی الله عنه)در کتاب «اخلاق اسلامی»خود این مطلب را به زبانی ساده،خوب توضیح داده است.

/ 0 نظر / 6 بازدید