حکمت205نهج البلاغه

حکمت 205گنجایش نا محدود ظرف علم(علمى)

وَ قَالَ [علیه السلام] کُلُّ وِعَاءٍ یَضِیقُ بِمَا جُعِلَ فِیهِ إِلَّاوِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ یَتَّسِعُ بِهِ .

و درود خدا بر او ، فرمود : هر ظرفى با ریختن چیزى در آن پر مى شود جز ظرف دانشکه هر چه در آن جاى دهى ، وسعتش بیشتر مى شود.

متن حکمت و ترجمه ی آن به نقل از : www.aviny.com         التماس دعا

هرگاه انسان به کسب علم(در هر رشته ای)بپردازد،با افزایش اطلاعاتش،متوجه می شود  که اطلاعات اواندک است و نادانسته هایش بسیار بیشتر از دانسته هایش می باشد: و ما اوتیتم من العلم الّا قلیلا:آیه ی ٨۵ سوره ی اسراء

گویا این جمله ی ارسطو(یا افلاطون)است که در هنگام مرگ می گوید:(ناخواسته آمدم،ناخواسته رفتم،آخر فهمیدم که هیچ نفهمیدم.)

به قول خیام:

هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز /آخر معلومم شد که هیچ معلوم نشد

اگر انسان به کسب علم بپردازد،علوم را نامتناهی می بیند،چون هستی نامتناهی است پس علم به آن هم  بی نهایت است،و کسی هم که به دانش بپردازد هر روز افق های جدیدی از علم بر او اشکار می شود و ظرف ضمیرش برای دریافت و کسب علوم گشاده تر می گردد،قدرت ادراک و تحلیل او بالاتر می رود و به حقیقت نزدیک و نزدیک تر می شود،بر عکس ،انسان های ناآگاه چون اطلاعی از چیزی ندارند،خود را علامه ی دهر می دانند و نیازی هم به کسب علوم نمی بینند،به قول مولوی:

آن کس که نداند و نداند که نداند / در جهل مرکب تا ابد الدهر بماند

پس با کسب علوم،هم توانایی دریافت علم بیشتر فراهم می شود و هم به ناچیزی علم موجود،پی برده خواهد شد.

/ 0 نظر / 12 بازدید